Gerrit Hiemstra kreeg bij Eva ruim baan. Geen tegenspraak. Wel sombere muziek, branden, overstromingen, de volle apocalyps. Stoppen met olie, gas, kolen. Stoppen met vlees. Stoppen met zuivel. Snel, anders zijn de gevolgen “volstrekt onvoorstelbaar.”Dat is geen interview. Dat is een preek op belastinggeld.
Victor Vlam noemde het gisteren bij Nieuws van de Dag onbestaanbaar. “Extreem activistisch.” Hij had nog gelijk ook. En hij was nog mild.
De weerman als dominee
Vlam: er zit een speciaal somber muziekje bij, zodat je maar voelt hoe verschrikkelijk de crisis is. Beelden van vuur en water. Geen kritische bevraging. Hiemstra als klimaatpredikant.
Een van de claims: 35.000 doden in Europa door de hitte. Vlam wijst op wat ontbreekt. Vaak oud en zwak. Oversterfte in de golf, ondersterfte erna. Mensen die weken eerder sterven. Die nuance hoort bij journalistiek. Die zat er niet in.
Zo werkt de truc. Een getal. Een angstbeeld. Geen context. De kijker moet knikken, niet denken.
Hiemstra wil Nederland van de gehaktbal en de kaas af. Vlam zegt wat miljoenen denken: dat doe ik niet. En hij heeft een cijfer dat in zo’n studio zelden mag: de Nederlandse CO₂-uitstoot is wereldwijd ongeveer 0,3 procent. Alsof de kaasplank van Salland de planeet redt als China en India doorstoken.
Fossiel is geen hobby. Fossiel is de stekker
Wat helemaal ontbrak: wat “stoppen met fossiel” betekent als je het letterlijk neemt. Fossiel is de basis van kunstmest, transport, staal, medicijnen, plastic in de zorg, verwarming, voedselketens, het leger, het licht als de wind gaat liggen. Geen sprookje over een warmtepomp en een deugzaam geweten. Moderne samenleving draait op dichte, stuurbaar vermogen. Zet die stekker eruit zonder vervanging die écht levert, en je krijgt geen groene idylle. Je krijgt stilstand. Fabrieken uit. Koude huizen. Lege schappen. Ziekenhuizen in het donker.
Dat is geen “alternatief”. Dat is beschavingsafbraak verkopen als moraal. Wie dat in één adem met de gehaktbal zet, is geen meteoroloog meer. Dat is een ideoloog.
Natuurlijk is het klimaat een serieus onderwerp. Serieus betekent: kosten, tempo, netstabiliteit, armoede, voedselzekerheid. Serieus betekent hoor en wederhoor. Wat Eva weggaf, was ideologisch gelul van een van de luidruchtigste klimaatcharlatans die dit land rijk is. En hij komt bij voorkeur als er geen tegengeluid aan tafel zit. Toeval? Natuurlijk niet.
Twee maten. Altijd
Ongehoord Nederland wordt afgeslacht om één video. Het Commissariaat schrijft brieven. Ministers dreigen met de erkenning.
Hiemstra mag op de publieke omroep een heel land de kaas ontzeggen, fossiel tot zonde verklaren en sterftecijfers serveren zonder de ondersterfte erna. Geen commissaris die zich verslikt. Geen journalistieke code die ineens telt. Geen wederhoor.
Dat is Ongehoord. Letterlijk. De NPO-code eist evenwichtigheid, scheiding van feit en mening, ruimte voor weerwoord. Een item met dreigmuziek, rampbeelden en één predikant is geen “duiding”. Het is campagnespot. Betaald door mensen die morgen gewoon naar hun werk rijden, een boterham met kaas eten en niet van plan zijn hun welvaart op te offeren voor 0,3 procent theater.
Eva is geen preekstoel
Vlam heeft de kern. Activistisch. Apocalyptisch. Geen bevraging. Onacceptabel als leefregel voor een volk dat van zijn vee en zijn zuivel leeft.
Wie klimaatbeleid wil, moet tegenstand verdragen. Cijfers. Trade-offs. China. Kernenergie. Wat een abrupte stop kost. Wat adaptatie doet. Wat hitte écht statistisch betekent.
Wie dat weigert, zoekt geen waarheid. Die zoekt gelovigen. Dat Hiemstra die ruimte kreeg, is gestoord. Dat het Commissariaat dit soort zendtijd laat passeren terwijl het jacht maakt op de verkeerde omroep, zegt alles over het bestel. Niet over het weer.
De kijker betaalt. De predikant praat. De code zwijgt. En kaas blijft gewoon kaas die we graag blijven eten.
Steun Realistische Reflecties
Wilt u dat Realistische Reflecties blijft groeien als onafhankelijk platform voor scherpe columns, analyses en geluiden die elders te weinig ruimte krijgen? Steun ons dan met een donatie. Iedere bijdrage, groot of klein, helpt ons om onafhankelijk te blijven, nieuwe schrijvers een podium te bieden en ons bereik verder uit te bouwen. Samen houden we het vrije en kritische geluid levend. Doneren kan via deze link




