Een nuttige manier om over migratie na te denken is om niet alleen te kijken naar wat mensen hier komen doen, maar vooral naar wat ze in hun thuislanden hebben opgebouwd. Kijk naar de samenlevingen die ze achterlaten. Kijk naar de instituties, de normen, de resultaten. En stel jezelf dan de simpele vraag: wil je die omstandigheden hier repliceren?
Want dat is uiteindelijk wat massamigratie doet. Het brengt niet alleen individuen, maar hele culturen, gewoontes en wereldbeelden mee. En culturen zijn geen picknickmandjes die je naar believen kunt uitpakken en weer inpakken. Ze zijn hardnekkig. Ze reproduceren zichzelf, zeker wanneer de aantallen groot genoeg zijn en de integratie-inspanningen zwak blijven.
Daarom is de bekende uitspraak zo raak: als je de Derde Wereld naar je land haalt, word je uiteindelijk zelf een Derde Wereldland. Het is geen racisme, het is simpele observatie. Kijk naar de landen waar de grootste migratiestromen vandaan komen. Veelal samenlevingen met chronische corruptie, tribale conflicten, lage arbeidsproductiviteit, zwakke rechtsstaat en een cultuur waarin clan, religie of autoriteit belangrijker is dan individuele verantwoordelijkheid en vrijheid. Die patronen verdwijnen niet zomaar bij aankomst op Schiphol.
Neem de islam. Wie te veel islam naar het Westen haalt, riskeert uiteindelijk hetzelfde als wat we in Iran, Afghanistan, Pakistan of grote delen van de Arabische wereld zien: een theocratisch of semi-theocratisch regime waarin alles – wetgeving, onderwijs, moraal, dagelijks leven – in dienst moet staan van Allah. Een samenleving zonder echte individuele vrijheden, waar kritiek op de religie als blasfemie wordt gezien, waar vrouwen ondergeschikt zijn, waar homoseksualiteit strafbaar is en waar de scheiding tussen moskee en staat nooit echt heeft plaatsgevonden.
Dat is geen bangmakerij. Dat is de realiteit van landen waar de sharia of een islamitische cultuur dominant is. In die samenlevingen is vrijheid van meningsuiting beperkt tot wat de religieuze autoriteiten toestaan. Vrijheid van godsdienst betekent in de praktijk vrijheid om moslim te zijn, niet om dat te verlaten. Vrijheid van gebrek? Vaak armoede en afhankelijkheid van clan of staat. Vrijheid van vrees? Vooral voor de vrees om als afvallige, criticus of andersdenkende te worden gestraft.
Europa heeft decennialang gedaan alsof dit niet uitmaakt. Alsof een Marokkaan, een Syriër of een Somaliër hier automatisch een seculiere, liberale democraat wordt zodra hij een paspoort krijgt. Alsof cultuur een jas is die je uittrekt bij de douane. Het resultaat zien we nu in heel West-Europa: parallelle samenlevingen, no-go zones, sharia-patrouilles, toenemend antisemitisme, grooming-gangs, eerwraak en een groeiend deel van de bevolking dat de westerse waarden niet omarmt maar ondermijnt.
De angst dat massale islamitische migratie uiteindelijk leidt tot een samenleving zoals Iran is daarom niet ongegrond. Het is een logische extrapolatie. Wanneer een groep groot genoeg wordt en haar eigen normen en waarden behoudt – gesteund door geboortecijfers, ketenmigratie en een zwakke overheid – dan verandert niet de groep, maar de samenleving waarin ze leeft. Dat is geen theorie, dat is sociologie.
Wie dit ontkent, doet aan wensdenken. Of erger: aan morele chantage. Iedere kritiek op de gevolgen van migratie wordt meteen weggezet als haat. Maar de vraag is simpel: willen we een Nederland dat meer lijkt op Teheran of op het Nederland van zestig jaar geleden? Willen we een land waar de vrijheid van meningsuiting onder druk staat door religieuze gevoeligheden, of een land waar je mag zeggen wat je denkt zonder bang te hoeven zijn voor bedreigingen of geweld?
De Derde Wereld importeren betekent niet alleen meer mensen. Het betekent meer van de problemen die die Derde Wereld kenmerken: lagere sociale cohesie, hogere criminaliteit, meer uitkeringsafhankelijkheid, meer religieus extremisme en uiteindelijk minder vrijheid.
Wie dat niet wil, moet durven te zeggen: grenzen dicht, remigratie en een halt toeroepen aan de demografische revolutie die nu gaande is. Niet omdat we mensen haten, maar omdat we ons eigen land en onze eigen vrijheden willen behouden.
Cultuur is geen lucht. Migratie is geen neutraal proces. Wie de samenleving van herkomst importeert, importeert uiteindelijk ook die samenleving zelf. En Nederland is te kostbaar om dat risico te nemen.