Laten we het eens over de islam hebben. Why not? Islam specialist Wim van Rooij schreef het boek “Waarover men niet spreekt” in 2017. Boeiend boek waarin de auteur uitgebreid ingaat op de islam als religie en ideologie, waarover men zwijgt. Af en toe wordt er toch wel wat over gezegd. Er zijn dan in basis drie denkrichtingen te onderscheiden. Ik noem ze achtereenvolgend de Laakbare positie, de Idealistische positie en de Realistische positie. Ik ga ze kort en bondig langs.
1. De Laakbare positie
De Laakbare positie houdt in dat iedere mogelijk kritiek wordt afgedaan met “je bent islamofoob” of nog veel erger “je verruilt joden voor moslims (implicerend dat je dus een racist of fascist bent). Dit is een veel voorkomende positie, laatstelijk ingenomen door prof. Maarten van Rossem, Amerika specialist. Hij gebruikt het woord “eikel” om zijn woorden kracht bij te zetten en de ander te cancellen. De bekende joodse auteur Arnon Grunberg zit op dezelfde lijn. Want kritiek betekent een “oorlog tegen de islam”, Rabin Baldewsigh, Coördinator Discriminatie.
2. De Idealistische positie
Deze positie wordt ingenomen door prof. Paul Cliteur, zoals bijvoorbeeld ingenomen in zijn artikel “Ja eikel, ja eikel, hè dat zeg jij” RR 25.8.26. Cliteurs standpunt komt er kortweg op neer dat kritiek op de islam juist wel nodig is, zoals voorheen tegen de katholieke kerk. We moeten volgens Cliteur de islam ontdoen van jihadisme. Hoe doen we dat? Door scherpe kritiek. Deze positie is idealistisch omdat het “wait and see” is. Het is afwachten of dat werkt. Bovendien gaat Cliteur er van uit dat als we de Jihadisten elimineren, dat we dan verder in pais en vree met de islam kunnen leven. Volgens de katholieke bisschop Marian Eleganti werkt dit niet, het is niet realistisch. Dat is idealistisch.
3. De Realistische positie
Deze positie gaat er van uit dat de islam niet te integreren valt. Als de islam niet te integreren valt, dan heeft kritiek ook geen zin. Het ketst af op het pantser. Het heeft wel zin om te discussiëren hoe we hiermee moeten omgaan.
Eleganti: “ik verzet me tegen de Idealistische benadering van migratie door veel kerkvaders. De kerk moet geen moraliteit verkondigen die concreet bestaande problemen in verband met een grenzeloze immigratie negeert….Persoonlijk ben ik ervan overtuigd dat de islam niet te integreren valt in onze door het Christendom gevormde denkwijze. Er bestaat geen apolitieke islam die puur op innerlijkheid is gebaseerd. Het is een politiek systeem gebaseerd op overheersing.” De hoofdredacteur van Realistische Reflecties Mark Jongeneel schaart zich achter deze visie “Katholieke bisschop: islam is niet integreerbaar, eindelijk realisme uit de kerk”, RR 25.8.26.
De visie van Eleganti kan deels uniek genoemd worden vanuit de kerk. Prof. Harry Kuitert, theoloog, kwam echter (veel minder stellig) tot eenzelfde conclusie in “Dat moet ik van mijn geloof”. Na zeven decennia islam in Europa inclusief Nederland, moeten we helaas constateren dat Eleganti gelijk heeft en dat de Realistische positie de juiste is. De integratie is zeer teleurstellend. Het is overigens ook de positie die Van Rooij inneemt in zijn boek. Eleganti: “Er zijn twee parallelle werelden totdat de hegemonie ( van de islam, FB) is bereikt”. Dit is dystopisch.
Prof. Pim Fortuyn zei “de islam is niet door de Wasstraat van de Verlichting gegaan zoals het christendom”. Hij heeft gelijk. De enigen die dat kunnen zijn de moslims zelf. Mannen zullen dat niet doen. Dat moeten vrouwen zijn. Maar we zien ze niet verschijnen.
Frits Bosch
Auteur van onder andere Links Verdriet (2025), De wereld volgens Ayn Rand (2025) en Opzoek naar een nieuwe Europese orde (2026)
Comments 1