De dinsdagavond verliep het centrum van Arnhem bloederig. Steekincidenten op het Willemsplein, de Korenmarkt en de Wielakkerstraat. Een man zakte ineen voor een restaurant, verwondingen aan borst, schouder en rug. Horecapersoneel drukte theedoeken op de wonden tot de ambulance er was. Drie verdachten zijn aangehouden. De traumahelikopter kwam eraan. Op straat lagen de volgende ochtend nog spetters.
GeenStijl zette beelden online: mannen die zwaaien en meppen met machetes. Meerdere gewonden. Geert Wilders is laaiend en wijst de schuldigen aan. Iedere dag dat de VVD van defensieminister Yesilgöz de grenzen wagenwijd open laat staan en het met machetes zwaaiende tuig binnenlaat, is een dag van verraad aan Nederland. Dat is geen twitterpraat na het ontbijtnieuws. Dat is de zin die overblijft wanneer een binnenstad weer het toneel is van wapens die hier niet thuishoren.
Wie vertrouwt de VVD nog?
Yesilgöz zit op Defensie. De VVD zit in het kabinet dat de begroting met Pro sluitend moet maken en de Spreidingswet als erfgoed laat liggen. Rust in je portemonnee was een belofte. Grip op migratie was een belofte. Elke week levert een nieuwe illustratie van wat die beloftes waard waren.
Arnhem kent het patroon al langer. Burgemeester Marcouch waarschuwde eerder dat geweld en overlast van jonge asielzoekers de spuigaten uitlopen. Station, binnenstad, scholen. Vijf voor twaalf, zei hij. Den Haag hoorde het aan en zette gemeenten onder toezicht omdat zij te weinig opvangplekken leveren. De emmer raakt voller. De kraan blijft open. De machete is het sluitstuk van dat beleid, niet het begin.
Verraad is een groot woord. Het past wanneer een partij die veiligheid verkocht, de grens behandelt als een mening. Het past wanneer dezelfde partij op asiel zwabbert, op koopkracht zwabbert en intussen doet alsof elke nieuwe steekpartij een lokaal uitvoeringsprobleem is. Yesilgöz zit er voor Yesilgöz. Dat moet nu tot de laatste VVD-kiezer zijn doorgedrongen. De rest is reputatiebeheer.
Een mes is geen integratieprobleem
Wie dit wegzet als “jongeren” en “een ruzie die uit de hand liep”, wast de politiek schoon. Een machete op de Korenmarkt is geen misverstand over Nederlandse omgangsvormen. Het is de import van een andere regel: het plein is van wie het wapen trekt.
Drie arrestaties kunnen verdachten van straat halen, maar vormen nog geen asielbeleid. Dat begint eerder: bij de vraag wie Nederland binnenkomt, hoe snel mensen zonder verblijfsrecht vertrekken en welke gevolgen gemeenten vervolgens moeten opvangen. Zolang Den Haag pas ingrijpt nadat het misgaat, blijft dezelfde verdeling bestaan: de gemeente krijgt het probleem op haar bord, het kabinet de microfoon voor de uitleg achteraf.
Wilders heeft de VVD de maat genomen. Open grenzen, openlijk verraad. Wie dat overdreven vindt, mag uitleggen waarom een serveerster in shock theedoeken op een rug moet drukken terwijl het kabinet nog altijd praat over wettelijke taken en meer plekken. Nederland is geen opvangcentrum met terrassen. In een normaal land moet je door de binnenstad kunnen lopen zonder je af te vragen wie er verderop met een machete rondloopt.
Elke dag dat die grens openblijft, is een dag extra. Wilders zegt het. De Korenmarkt laat het zien. De VVD mag ophouden te doen alsof niemand het verband legt. Dat verband is het beleid. En het beleid heeft een naam.
Mis geen enkel belangrijk verhaal meer!
De media vertellen lang niet altijd het hele verhaal. Daarom brengt Realistische Reflecties dagelijks scherpe analyses, achtergronden en opinies die je niet snel ergens anders leest.
Schrijf je gratis in voor onze nieuwsbrief en ontvang de belangrijkste artikelen, exclusieve columns en opvallende nieuwsverhalen rechtstreeks in je mailbox.
Zo blijf je altijd op de hoogte van wat er écht speelt.