Mona Keijzer zegt wat Den Haag al jaren weigert voor te doen. De overheid moet in eigen vlees snijden. Ondernemend Nederland mag niet bloeden. Spaarders die geld opzijzetten voor een huis, hun kinderen of hun pensioen mogen de rekening niet krijgen. Toch is dat precies de koers van kabinet-Jetten: linksaf met Pro, blijven zitten op het pluche, en de last bij wie nog werkt, spaart en risico neemt.
Dat is geen bezuinigen. Dat is doorschuiven. De staat houdt zijn apparaat in stand en noemt een hogere aanslag op de burger hervorming. Ondernemers die de economie draaiende houden, worden opnieuw geraakt. Wie dat links noemt, heeft gelijk. Wie dat onvermijdelijk noemt, liegt.
Het geld van anderen is op
Mona Keijzer citeert Margaret Thatcher op social media terecht. Het probleem met socialisme is dat uiteindelijk het geld van anderen opraakt. Nederland is geen Sovjetstaat. Het is wel een land dat steeds meer belastingen stapelt, steeds meer uitdeelt, en steeds verbaasder kijkt wanneer de bron opdroogt.
Pro is in de peiling de grootste. Het kabinet heeft die partij nodig voor een sluitende begroting. Dat is de politieke ruil. Links krijgt beleid. Jetten blijft premier. De spaarder en de ondernemer mogen dat bekostigen. Rust in de portemonnee was een VVD-leus. Op het pluche blijkt de portemonnee van een ander bedoeld.
Wie eerst de lasten wil verlagen zonder de staat kleiner te maken, belooft een som die niet klopt. Minder overheid eerst. Dan dalen de lasten vanzelf, of in ieder geval zonder dat u het verschil bij de Belastingdienst mag bijpassen. Elke andere volgorde is theater: een bezuiniging op papier, een rekening in de bus.
Ondernemers zijn geen pinautomaat
Een bedrijf dat mensen in dienst heeft, dat exporteert, dat een winkel openhoudt terwijl de energierekening piekt en het net vol zit, is geen melkkoe met een KvK-nummer. Het is de reden dat er überhaupt premie en belasting binnenkomt. Wie die groep opnieuw raakt om een coalitie met gedoogsteun van Pro in leven te houden, zaagt in de zetel waarop hij zit.
Hetzelfde geldt voor de spaarder. Kapitaal opbouwen voor een huis of een pensioen is geen moreel defect. Het is uitstel van consumptie. Een kabinet dat dat vermogen als sluitpost behandelt, straft voorzichtigheid en beloont de staat die niet kan stoppen met uitgeven.
Mona Keijzer zegt: snijd in de overheid, verlaag de lasten. Dat is geen slogan uit een verkiezingsfolder van 2010. Dat is de enige volgorde die Thatcher al begreep en die Jetten ontwijkt zolang Pro aan tafel zit. Wie op het pluche wil blijven, zoekt stemmen op links. Wie het land draaiende wil houden, zet de schaar in eigen ministeries.
Thatchers waarschuwing ligt niet stof te verzamelen in een economisch handboek. Ze krijgt gestalte in een begroting die linksaf buigt om een kabinetscrisis te vermijden. Mona Keijzer heeft de diagnose gesteld. Het kabinet kiest het pluche. De ondernemer mag bloeden. Dat is linksaf. Dat is de verkeerde kant op, met volle overtuiging.
Steun Realistische Reflecties
Wilt u dat Realistische Reflecties blijft groeien als onafhankelijk platform voor scherpe columns, analyses en geluiden die elders te weinig ruimte krijgen? Steun ons dan met een donatie. Iedere bijdrage, groot of klein, helpt ons om onafhankelijk te blijven, nieuwe schrijvers een podium te bieden en ons bereik verder uit te bouwen. Samen houden we het vrije en kritische geluid levend. Doneren kan via deze link.