Bondskanselier Friedrich Merz reageerde op de aanslag tijdens de Christopher Street Day in Berlijn met deze woorden:“Wat een afschuwelijke daad in Berlijn. Honderdduizenden mensen uit de hele wereld vierden vreedzaam bij de Christopher Street Day. Ze wilden dat we goed en tolerant met elkaar omgaan.
Dit is een aanval op onze samenleving. Wij zijn open en vrijheidslievend – en dat zullen wij ook behouden en verdedigen. De daad zal worden opgehelderd en met alle kracht worden vervolgd. Mijn gedachten zijn bij de getroffen mensen en hun naasten. Ik wens de gewonden een spoedig herstel en dank alle hulpdiensten.”
Hoe kun je dit opschrijven? Gewoon niet benoemen waar het hierom gaat. Een aanslag uit naam van de islam. Een 21-jarige Abdul Ballout die met een wit voertuig inreed op feestvierders en daarna met een mes verderging. Eén dode, tientallen gewonden. En de bondskanselier praat over “openheid” en “vrijheidslievendheid” alsof dat de kern van het probleem is.
Pools Europarlementariër Dominik Tarczyński noemde het treffend: “suïcidale empathie.” Zóveel begrip, medeleven of tolerantie tonen voor anderen dat je daarmee je eigen belangen, veiligheid of samenleving ondermijnt. Precies dat is wat Merz hier doet.
Islamisten lachen terecht om zoveel appeasement. Deze linkse en centrum-rechtse bestuurders kunnen hun fouten nooit toegeven. Nooit gedaan en zullen het ook nooit doen. Geen moraal, geen waardigheid. Echte empathie betekent levensbevestigende steun voor de eigen bevolking, geen lege slogans over “openheid” terwijl de straten opnieuw bezaaid liggen met slachtoffers van een ideologie die openlijk de dood van ongelovigen predikt.
Merz had één zin kunnen uitspreken: dit is islamistisch terrorisme. In plaats daarvan koos hij voor de veilige, nietszeggende tekst die al twintig jaar wordt herhaald. En precies daarom blijft dit doorgaan.




