Frits Bosch legt de vinger op een ongemakkelijke paradox: als gelijkheid echt het uitgangspunt is, waarom zou geslacht dan nog een doorslaggevend argument zijn bij de keuze van een bondscoach?
Ex-voetballer Pierre van Hooijdonk meent dat Sarina Wiegman vanwege haar geslacht niet bondscoach van het Nederlandse mannenteam kan zijn. Hij heeft ongelijk, want er geldt altijd en uitsluitend dat de meest competente persoon bondscoach moet worden. Geslacht speelt geen enkele rol. Hij zei ook dat de “mannenteams tegenwoordig zo divers zijn dat door sommigen uit een andere cultuur een vrouw niet op hetzelfde niveau staat als de man”. Dat is onthutsend en onthullend. Nederland doet aan “gelijkheid” en drukt Van Hooijdonk ‘ons’ op de feiten. De Nederlandse professionele teams zijn tegenwoordig uit “andere culturen”. Wanneer vindt inclusie van deze cultuur?