Terwijl Den Haag in reces is en de meeste politici genieten van hun welverdiende of onverdiende vakantie, zit Geert Wilders niet stil. Hij is op werkbezoek in Israël. En hij is er trots op.
Op X schrijft hij vanuit Jeruzalem: “Ik ben trots om een vriend van #Israel te zijn. Dat ben ik altijd geweest en dat zal ik altijd blijven. Daarom kom ik hier niet alleen in vredestijd, maar ook in tijden van terreur en oorlog. Volledig (politiek) programma de komende dagen, na Sjabbat. #AmYisraelChai.” Dat is leiderschap. Geen holle woorden vanaf een veilig terras in Nederland, maar fysiek aanwezig zijn bij een bondgenoot die onder vuur ligt. Wilders kiest consequent de kant van Israël, ook als het moeilijk is. Juist dan. Terwijl anderen balanceren, relativeren of zwijgen, blijft hij helder: vriendschap is geen mooiweer-begrip.
In een tijd waarin Jodenhaat in Europa weer openlijk door de straten gutst en pro-Palestijnse activisten de Holocaustherdenking proberen te kapen, is zo’n bezoek meer dan symbolisch. Het is een statement. Israël staat er niet alleen voor. En Nederland heeft in Wilders in ieder geval één politicus die dat hardop en zonder schaamte uitspreekt.
Realistische Reflecties wenst Geert Wilders een prettig en veilig verblijf in Israël. Am Yisrael Chai.
Mis geen enkel belangrijk verhaal meer!
De media vertellen lang niet altijd het hele verhaal. Daarom brengt Realistische Reflecties dagelijks scherpe analyses, achtergronden en opinies die je niet snel ergens anders leest.
Schrijf je gratis in voor onze nieuwsbrief en ontvang de belangrijkste artikelen, exclusieve columns en opvallende nieuwsverhalen rechtstreeks in je mailbox.
Zo blijf je altijd op de hoogte van wat er écht speelt.