Ruim twee jaar voor de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2028 begint het spel om Trumps opvolging serieus te worden. JD Vance, de huidige vicepresident, zou een ingebouwd voordeel moeten hebben. Hij is immers de man die Trump zelf heeft gekozen als running mate, de belichaming van het nieuwe, working-class MAGA dat de Democratische arbeiderskiezers moest binnenhalen. Maar volgens The New York Times is de realiteit weerbarstiger. President Trump polst vertrouwelingen openlijk: heeft Vance wel alles in huis om president te worden? En zijn antwoord is vaak veelzeggend: “Ik weet het niet.”
In plaats daarvan brengt Trump opvallend veel tijd door met Marco Rubio, zijn Secretary of State. Rubio, de ervaren senator uit Florida met Cubaanse roots, vertegenwoordigt een ander soort Republikein: meer establishment-vriendelijk, sterker gericht op buitenlandbeleid en minder rauw dan de hillbilly-elegy-Vance. Trump prijst hem publiekelijk, test bij diners wie men liever ziet – “Who likes JD Vance? Who likes Marco Rubio?” – en laat de twee heren als het ware tegen elkaar opbieden.
Dit is klassiek Trump: loyaal tot het moment dat hij dat niet meer is. Vance kreeg de VP-plek omdat hij intellectueel scherp is, de culturele oorlog begrijpt en Trump in 2024 hielp de Rust Belt te domineren. Maar kennelijk vraagt de president zich af of die jonge intellectueel ook het killer instinct, de street smarts en het charisma heeft om een heel land te leiden en de diepe staat, de media en de linkse machine te trotseren. Rubio lijkt voor Trump betrouwbaarder, meer een teamplayer die hij kan sturen, zonder het soms ongemakkelijke onafhankelijke randje van Vance.
Voor de buitenwacht is dit fascinerend theater. Het toont aan hoezeer de MAGA-beweging nog steeds om één man draait. Trump is geen doorsnee politicus die netjes een opvolger kroont en zich terugtrekt. Hij is de beweging. En zolang hij ademt, bepaalt hij wie het stokje mag overnemen of wie er in elk geval niet automatisch aanspraak op maakt.
Vance heeft natuurlijk nog alle tijd om zich te bewijzen. Als vicepresident kan hij resultaten boeken, loyaliteit tonen en zijn profiel aanscherpen. Maar de signalen uit het Witte Huis zijn duidelijk: niets is zeker. De opvolgingsstrijd is opengebroken en Rubio ligt opeens goed in de race. Voor de Democraten is dit natuurlijk muziek in de oren: verdeeldheid in het Trump-kamp, precies waar ze op hopen.
Realistische reflectie
Dit is geen zwaktebod van Trump, maar puur machtspolitiek. In de echte wereld wordt er niet braaf een kroonprins aangewezen die vervolgens faalt. Er wordt getest, gepolst en tegen elkaar uitgespeeld. Vance moet laten zien dat hij het vuur heeft om niet alleen Trumps erfgoed te verdedigen, maar het ook uit te bouwen. Rubio is de veilige, ervaren optie. Wie er uiteindelijk wint? Dat beslist Trump zelf en de kiezer in 2028.
Tot die tijd kijken we met interesse toe hoe de “kids”, zoals Trump ze noemt, zich profileren. De echte test komt nog. En die zal meedogenloos zijn. Want in de Amerikaanse politiek, en zeker in het MAGA-universum, telt uiteindelijk maar één ding: wie kan winnen.