Related Posts
Na bijna 54 jaar sluit Duitsland zijn consulaat-generaal in Sint-Petersburg. De Duitse en Europese vlaggen zijn van de gevel. Het wapen eraf. Moskou eiste dat het werk uiterlijk 18 september stopte en dat alle medewerkers diezelfde datum het land uit waren. De taken gaan naar de ambassade in Moskou. Een post die decennia bleef, is in één beweging weg.
Het is vergelding. Duitsland sloot eerder het Russische consulaat in Bonn en het Russische culturele centrum in Berlijn. Berlijn wees Rusland aan als verantwoordelijke voor een poging tot droneaanval bij Leipzig/Halle Airport, bij een Oekraïens vrachttoestel met munitie. Moskou ontkent. Beide hoofdsteden wijzen naar elkaar. Dat is hoe diplomatie eruitziet als de oorlog al lang niet meer alleen aan het front wordt uitgevochten.
Dit is geen bureaucratische burenruzie. Dit is hoe diplomatieke kanalen langzaam verdwijnen. Een consulaat dicht, personeel weg, culturele instellingen gesloten. Bonn beantwoord met Sint-Petersburg, het Goethe-Institut met het Russisch Huis. Iedere vergelding trekt opnieuw een stekker uit het contact. Tot er straks bijna geen kabel meer tussen Berlijn en Moskou loopt.
Zodra Russische consulaten en ambassades in de EU beginnen leeg te lopen, is het tijd om na te denken waar je veilig bent. Niet omdat paniek slim is. Omdat diplomatieke leegloop zelden het eindpunt is. Het is de fase waarin staten niet meer met elkaar willen praten, alleen nog elkaar willen treffen. Sancties, uitzettingen, beschuldigingen, ontkenningen. Daarna wordt de taal harder. Daarna wordt de afstand kleiner.
Brussel praat over waarden, weerbaarheid en “niet toegeven”. Intussen groeit de oorlogstaal tot een soort plicht. Steeds meer wapens. Steeds meer morele zekerheid. Steeds minder ruimte voor de vraag of Europa zichzelf in een conflict duwt dat het niet kan winnen zonder zichzelf te breken. Dat is geen realisme. Dat is een doodscultus met persconferenties.
Duitsland mag reageren op sabotage. Rusland mag reageren op sluitingen. Beide landen kunnen hun argumenten en verwijten op tafel leggen. Maar laten we niet doen alsof het strijken van vlaggen slechts diplomatiek theater is. Een consulaat dat meer dan een halve eeuw heeft gefunctioneerd, sluit niet vanwege een bureaucratisch akkefietje. Het sluit omdat de relatie fundamenteel is ontspoord.
Kijk naar de gevel in Sint-Petersburg. Leeg. Kijk naar Bonn. Dicht. Kijk naar de EU, die blijft doen alsof escalatie alleen van de andere kant komt. Wie de voortekenen ziet, hoeft geen held te zijn. Alleen eerlijk. Als de diplomatieke deuren dichtgaan, is vrede niet dichterbij. Dan is ze verder weg.
Mis geen enkel belangrijk verhaal meer!
De media vertellen lang niet altijd het hele verhaal. Daarom brengt Realistische Reflecties dagelijks scherpe analyses, achtergronden en opinies die je niet snel ergens anders leest.
Schrijf je gratis in voor onze nieuwsbrief en ontvang de belangrijkste artikelen, exclusieve columns en opvallende nieuwsverhalen rechtstreeks in je mailbox.
Zo blijf je altijd op de hoogte van wat er écht speelt.