Beatrice de Graaf is niet door de Wasstraat van de Verlichting gegaan. Ze zou dit alsnog moeten doen en bijles krijgen in de goddelijke bevelstheorie door Paul Cliteur.
De aanslag in Berlijn – de zoveelste in een lange rij – zou een eye-opener moet zijn maar was het niet. De goddelijke bevelstheorie, betekent volgens het islamitische geloof dat niet-gelovigen gedood moeten worden. “Het is een kleine groep en dat gaat voorbij”, maar veel jonge jihadisten melden zich aan voor een aanslag. Dit vormt een ernstig probleem voor West-Europa dat erger wordt. De kern van het probleem is dat de goddelijke bevelstheorie (term Paul Cliteur) geen theorie is maar realiteit. Abrahamitische religies menen dat zij onderworpen zijn aan het goddelijke bevel volgens het Heilige Schrift. Voor jihadisten betekent dit niet-gelovigen te doden, zonder aanziens des persoons. De islam is niet door de Wasstraat van de Verlichting gegaan en de wasstraat heeft het christendom onvoldoende schoongewassen. De problematiek wordt in het Westen niet of onvoldoende onderkend. Dit vormt een gigantisch en – zo te zien – niet oplosbaar probleem voor het Westen dat erger zal worden gegeven de gaandeweg dominante vertegenwoordiging van moslims in de westerse samenlevingen. Westerse samenlevingen tribaliseren en krijgen een fundamenteel andere aanblik.
Paul Cliteur, filosoof, voormalig politicus, voormalig medewerker van Buitenhof, voormalig voorzitter van het Humanistisch Verbond, voorvechter van dierenrechten en auteur van diverse boeken op maatschappelijk ethisch vlak stelt in zijn boek Moreel Esperanto: “het is moeilijk je religieus geweld voor te stellen zónder de goddelijke-beveltheorie. Het zou dus goed zijn wanneer die goddelijke-beveltheorie niet zoveel aanhangers zou hebben. Maar helaas is dat wel het geval”. Cliteur verstaat onder de goddelijke-beveltheorie de opdracht, het bevel, om te doden. Dit refereert aan het bevel aan Abraham om zijn zoon te doden, alsook het bevel van Allah om alle niet-gelovigen te doden.
Beatrice de Graaf, hoogleraar historicus en onderzoeker op het gebied van veiligheid, crisis en terrorisme, Universiteit Utrecht, pleegt onderzoek gericht op hoe staten en samenlevingen proberen een hoog veiligheidsniveau te handhaven en hoe deze pogingen zich verhouden tot kernwaarden en instituten (democratie, vrijheid, rechtsorde, constitutionele en verantwoordelijke overheid). Ze bestudeert de opkomst van en bedreigingen tegen zulke veiligheidsmaatregelen van de 19e eeuw tot en met het heden. Ze geldt als een autoriteit op het gebied van terrorismebestrijding. Zij tracht het verband tussen islamitische religie en geweld minimaliseren. Als streng gelovige wenst zij de aandacht af te wenden van religie als oorzaak van jihadisme. Religie is volgens haar niet het voornaamste motief voor terrorisme, terwijl de terroristen er zelf op wijzen dat dit hun enige motief is. Ze roepen Allahu Akbar. De moordenaar van Theo van Gogh bevestigt dit nadrukkelijk: “U mag al uw psychologen, psychiaters en deskundigen op me afsturen, maar ik zeg u, u zult dit nooit begrijpen. Dat kunt u niet. Als ik vrij kom, en ik had de mogelijkheid om nog een keer te doen wat ik op 2 november deed, wallahi (bij Allah, red.), ik zou precies hetzelfde hebben gedaan”. Hij wordt willens en wetens niet geloofd. Dat is onthutsend en ontluisterend. De Graaf is protestants geboren in een christelijk gezin in Putten en het is plausibel dat haar ontkenning hiermee te maken heeft. En alweer: wetenschap is de dupe van religie. Cliteur stelt dat religie en geweld niet te scheiden zijn. Ik zou ‘religie’ beperken tot de Abrahamitische religies, die het mogelijk maken ‘in alles te geloven”. De aanslagen zijn daarvan het bewijs. Boeddhisme en Hindoeïsme zijn duidelijk afwijkend. Nogmaals: religie biedt een subjectieve moraliteit, wetenschap biedt een objectieve moraliteit.
Beatrice de Graaf is niet door de Wasstraat van de Verlichting gegaan. Ze zou dit alsnog moeten doen en bijles krijgen van Paul Cliteur in de goddelijke bevelstheorie.
Frits Bosch
Auteur van onder andere Links Verdriet (2025), De wereld volgens Ayn Rand (2025) en Opzoek naar een nieuwe Europese orde (2026)
Wat blijft verbazen is dat moslims, die toch hun almachtige en onfeilbare Allah hebben, denken zijn werk, zijn schepping te kunnen verbeteren op aarde. Eigenlijk geven ze met dit soort acties aan dat Allah het allemaal niet aankan of niet juist doet.