Het regime in Teheran lijkt vastbesloten de regio in permanente onrust te houden. Naast de openlijke confrontatie met de Verenigde Staten probeert het ook de Golfstaten erbij te slepen. De apocalyptische gekken die daar de scepter zwaaien, gedragen zich alsof escalatie hun enige overlevingsstrategie is. Hoe meer chaos, hoe beter voor hun greep op de macht.
Het laatste voorbeeld is de kwestie van de Iraanse militairen. Iran betwist de verklaringen van zowel Qatar als Koeweit over gevangengenomen of omgekomen Iraanse militairen en eist nu een onderzoek in Qatar. In mei stelde Teheran dat vier mannen banden hadden met de Revolutionaire Garde. Ze zouden op een maritieme patrouille zijn geweest en door een navigatiestoring in de territoriale wateren van Koeweit terecht zijn gekomen. Koeweit had hen opgepakt. Iran houdt vast aan zijn versie en weigert de feiten te accepteren zoals die door de Golfstaten worden gepresenteerd.
Nog scherper is de zaak met Qatar. Een Iraanse militaire functionaris eiste zondag dat Doha een Iraans team het land moet binnenlaten om het lot te onderzoeken van piloten die volgens Teheran door Qatarese troepen zijn gevangengenomen. Mohammad Baqerzadeh, commandant van het Comité voor de Zoektocht naar Vermiste Personen van de Iraanse strijdkrachten, beschuldigde de Qatarese autoriteiten ervan het onderzoek maandenlang te hebben vertraagd en de terugkeer van de piloten te hebben verhinderd. Hij riep zelfs het Internationale Rode Kruis op om in te grijpen.
Qatar ontkent stellig dat het Iraanse piloten vasthoudt. Doha liet zaterdag weten dat haar zoek- en reddingsteams de resten van een piloot hebben gevonden. Iraanse vliegtuigen hadden in maart het Qatarese luchtruim geschonden en reageerden niet op pogingen om contact te leggen. Qatar nam contact op met Iran om de overdracht van de resten te regelen en nodigde Teheran uit om de details van de zoek- en reddingsoperaties in te zien. Reactie uit Iran: stilte.
Dit is klassiek Teheran. Eerst provoceren, luchtruimschendingen, grensoverschrijdingen en vervolgens de schuld leggen bij de ander. Wanneer de feiten niet meewerken, eist men onderzoeken, teams en internationale bemiddeling. Alles behalve verantwoordelijkheid nemen. Het past in een patroon: de Revolutionaire Garde en de hardliners om de ayatollahs toe houden de spanning erin, of het nu gaat om proxies in Jemen, Libanon en Irak, of om directe incidenten met de buurlanden.
De Golfstaten willen stabiliteit. Iran wil het tegenovergestelde. Een regime dat zijn eigen bevolking onderdrukt met executies, moraliteitsbrigades en economische ellende, heeft baat bij externe vijanden. Oorlogsdreiging met de VS, of een conflict dat de Emiraten, Saoedi-Arabië, Koeweit of Qatar meetrekt, houdt de interne kritiek stil en rechtvaardigt de greep van de clerici en de Garde.
De wereld kijkt toe terwijl Teheran de regio blijft ophitsen. Wie denkt dat dit regime tot rede is te brengen, kijkt al jaren de andere kant op. De feiten zijn duidelijk: de apocalyptische gekken in Teheran zoeken de escalatie. En zolang ze daarmee wegkomen, zullen de spanningen alleen maar verder oplopen.
Mis geen enkel belangrijk verhaal meer!
De media vertellen lang niet altijd het hele verhaal. Daarom brengt Realistische Reflecties dagelijks scherpe analyses, achtergronden en opinies die je niet snel ergens anders leest.
Schrijf je gratis in voor onze nieuwsbrief en ontvang de belangrijkste artikelen, exclusieve columns en opvallende nieuwsverhalen rechtstreeks in je mailbox.
Zo blijf je altijd op de hoogte van wat er écht speelt.