De parlementaire enquêtecommissie naar de coronacrisis heeft woensdag huisarts Rob Elens gehoord. En wat een verhoor was dat. De kritische coronahuisarts, die tijdens de pandemie patiënten behandelde met een combinatie van hydroxychloroquine, zink en azitromycine, haalde keihard uit naar toenmalig zorgminister Hugo de Jonge. “Ik vind het zeer pijnlijk en ik wil excuses”, zei Elens onder ede. Hij begrijpt nog steeds niet waarom de minister zich zo persoonlijk met zijn zaak bemoeide. “De inspectie gaat niet zomaar op pad.” Twee dagen na een filmpje waarin hij zijn aanpak toelichtte, stond de IGJ al bij hem op de stoep.
Elens handelde vanuit practice based medicine iets wat hij ook vóór corona regelmatig deed met bestaande medicijnen. Bij zijn eerste coronapatiënten zag hij snel verbetering. “Ik dacht: nou, dat is mooi. Ik had gehoopt dat ik samen met Hugo dit varkentje kon gaan wassen.” De inspectie waarschuwde begin 2020 tegen het gebruik van hydroxychloroquine. Elens stopte tijdelijk. Maar toen een volgende patiënt overleed, pakte hij zijn aanpak weer op. “Ik moet mijn eed volgen”, verklaarde hij. Hij kreeg uiteindelijk geen boete, maar een waarschuwing. Patiënten liet hij ook een verklaring tekenen rond vaccinatie, een extra voorzorgsmaatregel waar de autoriteiten hem ook op aanvielen. Het meest schokkende detail kwam van het Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg. Dat stelde vast dat Hugo de Jonge zich actief bemoeid had met het beleid van de inspectie tegenover Elens. De huisarts voelde zich een jaar lang tegengewerkt. “Ik voelde me opgejaagd wild.” Dit is geen kleinigheid. Dit is een minister die een werkende huisarts persoonlijk liet intimideren omdat die patiënten probeerde te helpen met bestaande, goedkope medicijnen in plaats van lijdzaam af te wachten of blind te vertrouwen op de officiële lijn.
De Jonge als groot gevaar voor de volksgezondheid
Ik zeg het maar ronduit: Hugo de Jonge was in coronatijd een groot gevaar voor de volksgezondheid. Door vroege behandelingen te onderdrukken, door kritische artsen als Elens te laten opjagen, door de eerstelijnszorg volledig te negeren en door een beleid door te drukken dat vooral draaide om angst, lockdowns en massavaccinatie. Elens zelf zegt nu: zijn vertrouwen in de overheid is beschadigd. Eerlijkheid en transparantie zijn nodig om dat terug te winnen. Hij voelde zich niet gehoord door het ministerie. Dat was pijnlijk. En terecht.
Uit al zijn functies zetten
Ik wil dat Hugo de Jonge naar aanleiding van deze onthullingen uit al zijn bestuurlijke functies wordt gezet. Sta ik daar alleen in? Onze Linda van Giezen, een échte Zeeuw, vindt dat de Jonge beter kan gaan dan komen (of blijven) als Commissaris van de Koning in Zeeland. Zo denken de meeste mensen die de feiten kennen. Maar het gaat niet gebeuren. Niet zolang de netwerkcorruptie en de bestuurlijke rot in dit land blijven bestaan. De beschermde kringen sluiten de rijen, de verantwoordelijken blijven zitten en de slachtoffers van het beleid, patiënten én artsen, blijven met de brokken zitten. De parlementaire enquête loopt nog. Het eindrapport komt begin 2027. De Jonge wordt later zelf gehoord. Laten we hopen dat de commissie niet weer een doofpot wordt, maar écht doorvraagt naar deze actieve bemoeienis van een minister met een individuele huisarts.
Rob Elens volgde zijn eed. Hugo de Jonge volgde zijn macht. Het verschil is hemelsbreed. Het is tijd dat er eindelijk consequenties komen. Echte consequenties. Niet weer een waarschuwing of een “lesje geleerd”. Maar echte verantwoording. Voor de schade die is aangericht. Voor de artsen die zijn opgejaagd. Voor de patiënten die betere zorg hadden kunnen krijgen. Hugo de Jonge: de excuses die Elens eist, zijn het minste wat je verschuldigd bent. Maar veel mensen eisen meer. Veel meer.




