Jan Gajentaan van Opiniez zette het gisteren scherp op X. „Joost gaat misschien nog spijt krijgen dat hij in februari de telefoon niet wilde opnemen voor Mona. JA21 -4, Mona +7.” Naar aanleiding van de laatste peiling van Maurice de Hond. Kort. Pijnlijk. En niet uit de lucht gegrepen.
Die peiling is helder. JA21 zakt naar 14 zetels, vier minder dan begin augustus. Project 2029 van Mona Keijzer komt meteen binnen op 7. Nog geen echte partij. Wel al een marktaandeel. Keijzer zei donderdag dat ze een sociaal-conservatieve beweging begint, in november de balans opmaakt en mikt op Statenverkiezingen. De kiezer wacht dat schema niet af. Die rekent al.
Terug naar februari. Keijzer stapt uit de BBB. Het minderheidskabinet-Jetten gaat van start. Eerdmans mag op Radio 538 uitleggen hoe jammer het is dat er geen meerderheidskabinet is. Gevraagd naar Mona is hij kortaf. Focus op onszelf. Mij niet bellen. Deur dicht. Begrijpelijk als je je eigen club wilt beschermen. Riskant als de rechtse kiezer ondertussen een gezicht zoekt dat niet naar Den Haag ruikt.
Of dat telefoontje letterlijk is geweigerd, of dat Eerdmans publiek de stekker eruit trok voordat het gesprek kon beginnen, doet er voor de politiek minder toe dan het resultaat. Rechts is versnipperd. PVV lekt naar FVD. VVD en CDA zakken. JA21 leefde even op als het nette alternatief. Nu komt er een naam bij die CDA, BBB én vicepremierschap in haar cv heeft en zegt: als ik iets zeg, doe ik het. Zeven zetels uit het niets is geen overwinning. Het is een waarschuwing.
Gajentaan heeft gelijk dat de tijd moet leren of Eerdmans zichzelf later voor zijn kop slaat. Eén peiling is geen vonnis. Keijzer heeft nog geen organisatie, geen geldgarantie, geen Statenlijsten. JA21 heeft fractie, kader en een plek aan de onderhandelingstafel. Maar peilingen straffen arrogantie sneller dan verkiezingen. Wie in februari zegt dat hij de concurrent niet hoeft, moet in augustus uitleggen waarom diezelfde concurrent ineens een deel van zijn vijver leegvist.
Rechts kent het ritueel inmiddels: afsplitsen, ruzie maken, elkaar buitensluiten en vervolgens verbaasd kijken wanneer links virtueel de grootste wordt. Als Mona Keijzer doorzet en JA21 verder wegzakt, krijgt dat ene telefoontje achteraf een andere betekenis. Dan was het geen principiële keuze, maar een gemiste kans om rechts te bundelen.
In de politiek komt inzicht vaak achteraf. De kiezer heeft dan allang afgerekend.
Mis geen enkel belangrijk verhaal meer!
De media vertellen lang niet altijd het hele verhaal. Daarom brengt Realistische Reflecties dagelijks scherpe analyses, achtergronden en opinies die je niet snel ergens anders leest.
Schrijf je gratis in voor onze nieuwsbrief en ontvang de belangrijkste artikelen, exclusieve columns en opvallende nieuwsverhalen rechtstreeks in je mailbox.
Zo blijf je altijd op de hoogte van wat er écht speelt.




