De verhoudingen tussen mannen en vrouwen zijn de afgelopen decennia fors opgeschoven. Rechtsfilosoof Sid Lukkassen wijst erop dat je daar als man realistisch mee om moet gaan. Hij reageerde op een scherp aangezette rant van Joe Lampton, die de huidige dynamiek zo samenvat: „Vrouwen hebben alle macht omdat ze niet kunnen verliezen. Ze kunnen doen wat the fuck ze willen… zolang ze maar schattig zijn, is er altijd wel iemand die bij ze wil zijn en ze geld wil geven. […] Zodra de remmingen weg zijn in hun midden twintig wordt elk meisje een hoer omdat het zo’n hoge ROI (Return on Investment, oftewel rendement op investering red.) oplevert. HET IS HET TIJDPERIODE VAN DE HOER.”
Lukkassen noemt het een „pijnlijke waarheid” en voegt toe: „En als man moet je echt heel voorzichtig zijn met hoe ver je het wilt laten gaan en waar je de grens trekt.” De rant is grof, overdreven en generaliserend. Toch raakt hij een zenuw die veel mannen herkennen: de asymmetrische macht die in de datingmarkt en relaties is ontstaan. Dankzij anticonceptie, welvaart, sociale media en de culturele verschuiving na de seksuele revolutie kunnen vrouwen inderdaad sneller opties openhouden, van partner wisselen of een frisse start maken, terwijl mannen vaker de prijs betalen in tijd, geld en status. Dat is geen samenzwering, maar een gevolg van biologie en technologie die botst met oude sociale contracten.
Tegelijkertijd is het beeld eenzijdig. Vrouwen betalen ook een prijs: eenzaamheid op latere leeftijd, de last van alleenstaand ouderschap, de druk van hypergamie en de realiteit dat schoonheid en jeugd tijdelijk zijn. Hypergamie is de neiging of praktijk om een partner te kiezen die hoger staat op de sociale, economische of statusladder dan jezelf. Mannen die zich alleen als slachtoffer opstellen, lossen niets op. Vrouwen die doen alsof er geen verschillen bestaan, evenmin.
Realistische Reflecties gelooft in de gelijkwaardigheid van mannen en vrouwen, zonder te ontkennen dat er verschillen tussen beide bestaan. Wij kiezen voor gelijke rechten en gelijke kansen, niet voor opgelegde gelijkheid van uitkomsten. Mannen en vrouwen moeten vrij zijn hun eigen keuzes te maken, zonder ideologische quota of traditionele dwang.
Dat betekent: stop met het ontkennen van biologische en psychologische verschillen. Stop met het framens van elke mannelijke grens als „toxisch”. En stop met het verheerlijken van een cultuur waarin commitment optioneel is geworden voor de ene partij en verplicht voor de andere. Wie de nieuwe realiteit negeert, loopt er keihard tegenaan. Wie er realistisch mee omgaat, grenzen stelt, karakter boven oppervlakkigheid kiest en verantwoordelijkheid neemt, heeft nog altijd de beste kaarten.
Mis geen enkel belangrijk verhaal meer!
De media vertellen lang niet altijd het hele verhaal. Daarom brengt Realistische Reflecties dagelijks scherpe analyses, achtergronden en opinies die je niet snel ergens anders leest.
Schrijf je gratis in voor onze nieuwsbrief en ontvang de belangrijkste artikelen, exclusieve columns en opvallende nieuwsverhalen rechtstreeks in je mailbox.
Zo blijf je altijd op de hoogte van wat er écht speelt.




