Stephan van Baarle vindt het vreselijk om vandaag, 7 oktober, de genocide in Gaza te moeten aanschouwen. De fractievoorzitter van DENK kiest die dag, en dat woord. De man is een zieke antisemiet.
Drie jaar geleden, op 7 oktober, pleegde Hamas een pogrom op Israëli’s. Een festival, kibboetsen, huizen. Mensen uit bed gesleept, verkracht, verbrand, gegijzeld. Ongeveer twaalfhonderd doden. Zonder die pogrom was er nooit oorlog geweest in Gaza. De volgorde is niet ingewikkeld. Eerst de slachting. Dan de oorlog. Van Baarle draait haar om en noemt de dag waarop de moordenaars vierden een dag om Gaza te betreuren als genocide.
Golda Meir zei het al. „We kunnen de Arabieren vergeven dat zij onze kinderen doden. We kunnen hun niet vergeven dat zij ons dwingen hun kinderen te doden.” En: „Vrede zal komen wanneer de Arabieren meer van hun kinderen houden dan dat zij ons haten.” Van Baarle laat weer eens zien wat haat met mensen doet. Op de verjaardag van de pogrom ziet hij niet de dader. Hij ziet een woord dat de dader vrijpleit.
DENK is geen gewone oppositie met een scherp buitenlandstandpunt. Van Baarle en zijn partij zijn indringers in onze politiek. Zij hollen van daaruit de democratie uit, en zetten straks de poorten open voor de barbaren die hij verdedigt. Een fractievoorzitter die 7 oktober aangrijpt om van Hamas-slachtoffers een bijzin te maken en van Gaza de hoofdzaak, hoort geen plek te hebben in onze democratie. Niet omdat kritiek op een oorlog verboden is. Omdat deze kritiek de pogrom uit de kalender wist.
Nederland gaat ten onder door tolerantie voor intolerantie. Een parlement dat een partij duldt die de slachting herdenkt als het leed van de slachter, heeft de grens al prijsgegeven. 7 oktober was geen begin van een genocide. Het was het begin van een oorlog die Hamas en Iran wilden. Van Baarle noemt het verschrikkelijk. Alleen richt zijn verontwaardiging zich op de verkeerde kant.
Steun Realistische Reflecties
Wilt u dat Realistische Reflecties blijft groeien als onafhankelijk platform voor scherpe columns, analyses en geluiden die elders te weinig ruimte krijgen? Steun ons dan met een donatie. Iedere bijdrage, groot of klein, helpt ons om onafhankelijk te blijven, nieuwe schrijvers een podium te bieden en ons bereik verder uit te bouwen. Samen houden we het vrije en kritische geluid levend. Doneren kan via deze link.




